تغییرات بنیادین در نظام توزیع سوخت؛ لغو یارانه بنزین برای ۴ دسته از خودروها
در راستای بازنگری در سیاستهای توزیع یارانه انرژی، قوانین مربوط به تخصیص سهمیه سوخت دستخوش تغییرات گستردهای شده است. طبق آخرین بخشنامههای ابلاغی، از این پس چهار گروه از وسایل نقلیه دیگر نمیتوانند از بنزین با نرخ یارانهای (نرخ اول و دوم) استفاده کنند. علاوه بر این، قوانین سختگیرانهتری نیز برای مالکان خودروهای چندپلاک در نظر گرفته شده است.
چه خودروهایی دیگر سهمیه بنزین یارانهای ندارند؟
طبق مقررات جدید، چهار گروه از خودروها بهطور کامل از چرخه دریافت بنزین ارزانقیمت خارج شدهاند. این گروهها عبارتند از: خودروهای متعلق به ادارات دولتی و ارگانها، وسایل نقلیهای که پلاک مناطق آزاد تجاری یا ویژه اقتصادی دارند، تمامی خودروهای وارداتی و همچنین خودروهای تازهشمارهگذاریشده (نوشماره) که به تازگی وارد چرخه تردد شدهاند.
همچنین در طرح جدید توزیع سوخت، محدودیت جدیدی برای مالکان چند خودرو وضع شده است؛ به این صورت که افرادی که بیش از یک خودرو تحت مالکیت دارند، تنها برای یکی از پلاکهای خود امکان دریافت سهمیه دولتی را خواهند داشت و سایر خودروهای آنها باید با نرخ آزاد سوختگیری کنند.
ساختار جدید قیمتگذاری بنزین بر اساس سه نرخ متفاوت
الگوی جدید عرضه سوخت اکنون بر پایه سه سطح قیمتی متفاوت تعریف شده است:
در سطح اول، بنزین با نرخ یارانهای پایه (۱۵۰۰ تومان) قرار دارد که سهمیه ماهانه آن ۶۰ لیتر تعیین شده است. نکته مهم این است که باقیمانده این سهمیه تا حداکثر ۳ ماه در کارت سوخت هوشمند قابل ذخیره و انتقال است.
در سطح دوم، بنزین با نرخ یارانهای تکمیلی (۳۰۰۰ تومان) تعریف شده که سهمیه ماهانه آن ۵۰ لیتر است. تفاوت اصلی این نرخ با نرخ پایه در این است که امکان ذخیره سهمیه مازاد برای ماههای آتی وجود ندارد و مانده آن در پایان هر ماه باطل میشود.
در سطح سوم، بنزین با نرخ آزاد یا اضطراری (۱۰ هزار تومان) قرار دارد. این نرخ برای کسانی در نظر گرفته شده که سهمیه ماهانه خود را تمام کردهاند یا از گروههای مشمول حذف سهمیه (مانند خودروهای وارداتی و نوشمارهها) هستند. در این حالت، سوختگیری تنها از طریق کارتهای اضطراری موجود در جایگاهها امکانپذیر است.
توصیههای ضروری برای رانندگان در جایگاههای سوخت
با توجه به این تغییرات، رانندگان باید بسیار دقت کنند. برای کسانی که همچنان مشمول یارانه هستند، همراه داشتن کارت سوخت شخصی الزامی است؛ چرا که اگر از کارتهای عمومی موجود در جایگاه استفاده شود، ملزم به پرداخت بالاترین نرخ یعنی ۱۰ هزار تومان خواهند بود.
به عنوان یک مثال ملموس، حتی اگر یک خودروی اقتصادی و بسیار پرفروش مانند کوییک را به صورت نوشماره خریداری کنید، دیگر از سهمیه ۱۵۰۰ تومانی بهرهمند نخواهید بود و مجبور هستید تمام سوخت خود را با نرخ ۱۰ هزار تومان تهیه کنید.
با توجه به این تغییرات، به نظر شما این الگوی جدید توزیع سوخت چه تأثیری بر هزینههای جاری خانوادهها خواهد داشت؟
